Archive for the ‘headlines’ Category

Επιτυχια.

Οκτώβριος 6, 2007

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι, στο ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόρινα, η εκτόξευση του αμερικανικού διαστημικού λεωφορείου Endeavour.

Το διαστημικό όχημα μεταφέρει 11 αστροναύτες οι οποίοι θα παραμείνουν στο διάστημα επί 11 ημέρες με σκοπό να εγκαταστήσουν έναν ηλιακό συλλέκτη στο διαστημικό σταθμό και να κάνουν τις αναγκαίες επισκευές.
 
Παράλληλα μεταφέρονται και εφόδια στο πλήρωμα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού.

Η αποστολή του διαστημικού λεωφορείου Endeavour είναι η δεύτερη από τέσσερις που έχει προγραμματίσει η NASA για το 2007 και η πρώτη μετά την καταστροφή του Columbia, το 2003.

Μέλος του πληρώματος είναι και η δασκάλα Μπάρμπαρα Μόργκαν η οποία είχε επιλεγεί ως αναπληρώτρια της Κρίστα Μακόλιφ, στην αποστολή του μοιραίου διαστημικού λεωφορείου Challenger, το 1986, το οποίο εξερράγη 73 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευσή του.

Είκοσι δύο χρόνια μετά η συνάδελφος και καλύτερη φίλη της Κρίστα Μακόλιφ, Μπάρμπαρα Μόργκαν, εκπλήρωσε το όνειρο μιας ζωής να βρεθεί στο διάστημα.

Πριν την απογείωση, η Μπάρμπαρα είχε συνειδητοποιήσει την συμβολική σημασία που θα έχει η ολοκλήρωση αυτής της αποστολής. «Εγώ καλούμαι να κάνω τη δουλειά ενός αστροναύτη», δήλωσε. » Όμως θα έχω τα μάτια, τα αυτιά, την καρδιά και το νου μιας δασκάλας!»

Βαλεντίν Γκλούσκο

Οκτώβριος 4, 2007

Ο Βαλεντίν Γκλούσκο ήταν Αρχισχεδιαστής διαστημοπλοίων και πυραύλων για την ΕΣΣΔ. Ο Γκλούσκο σχεδίασε τις μηχανές των πρώτων σοβιετικών πυραύλων. Ο Βασίλι Μίσιν, ήταν προϊστάμενος σχεδιαστής που δούλευε κάτω από την επίβλεψη του Σεργκέι Κορολιέβ και ένας από τους πρώτους Σοβιετικούς που επιθεώρησε τις γερμανικές εγκαταστάσεις του προγράμματος V-2. Μετά από το θάνατο του Σεργκέι Κορολιέβ , o Μίσιν θεωρήθηκε υπεύθυνος για τη σοβιετική αποτυχία να είναι η ΕΣΣΔ η πρώτη χώρα που θα τοποθετούσε ένα άτομο στο φεγγάρι. Ο Ρόμπερτ Γκίλρουθ, ήταν προϊστάμενος της NASA στην Ομάδα Εργασίας Διαστήματος (Space Task Group) και διευθυντής του Κέντρου Επανδρωμένων Πτήσεων (Manned Flight Center, σήμερα Johnson Space Center) σε 25 επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις. Ο Γκίλρουθ ήταν το πρόσωπο που πρότεινε στον πρόεδρο Κέννεντυ να επιχειρήσουν οι Αμερικανοί το τολμηρό εγχείρημα της προσελήνωσης σε μια προσπάθεια να αφαιρεθεί η διαστημική ανωτερότητα από τους Σοβιετικούς. Ο Κρίστοφερ Κ. Κράφτ, ο νεώτερος, ήταν ο πρώτος διευθυντής πτήσης της NASA και επιτήρησε την ανάπτυξη του συστήματος ελέγχου αποστολής (mission control). Την περίοδο του προγράμματος Απόλλων, παραιτήθηκε από διευθυντής πτήσεων και επικεντρώθηκε στην διαχείριση και σχεδιασμό των αποστολών.

Technorati Profile

Διαστημικη εποχη.

Οκτώβριος 4, 2007

Ο 20ος αιώνας έχει ταυτιστεί με αυτό που ονομάζουμε «Διαστημική εποχή». Για πρώτη φορά ο άνθρωπος κατάφερε να «φτάσει» τα αστέρια και να εισέλθει στο χώρο τους, να ξεπεράσει δηλαδή τα όρια της γηίνης ατμόσφαιρας, με τα διαστημικά σκάφη. Η μέχρι σήμερα εξερεύνηση του διαστήματος συνέβαλε ριζικά στην ανάπτυξη της Αστρονομίας καθώς έδωσε την δυνατότητα σε απευθείας δειγματοληψίες και επισκόπησης του διατημικού χώρου, αλλά και όχι μόνο. Παράλληλα δημιούργησε την Αστροναυτική ενώ ένα πλήθος εκπληκτικών τεχνολογικών σύγχρονων εφευρέσεων και εφαρμογών οφείλεται στη μεγαλειώδη αυτή προσπάθεια του ανθρώπου.

Στις 4 Οκτωβρίου 1957 δόθηκε μια ώθηση στον συγκεκριμένο τομέα με την εκτόξευση του Σπούτνικ 1, του πρώτου ανθρώπινου κατασκευάσματος που μπήκε σε τροχιά, η οποία έδωσε το έναυσμα για τον διαστημικό αγώνα μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης. Δύο άλλα διάσημα επιτεύγματα της πρώιμης αυτής περιόδου ήταν ο πρώτος άνθρωπος στο διάστημα, ο Γιούρι Γκαγκάριν με το Βοστόκ 1 στις 12 Απριλίου 1961 (πάλι από την ΕΣΣΔ), και οι πρώτοι άνθρωποι στο φεγγάρι, οι Νηλ Άρμστρονγκ και Μπαζ Ώλντριν με το Απόλλων 11 μαζί με τον Μάικλ Κόλλινς (από τις ΗΠΑ). Μετά από 30 έτη ανταγωνισμού η εστίαση των προσπαθειών άρχισε να μετατοπίζεται από τις μεμονωμένες πτήσεις στο ανανεώσιμο υλικό (όπως το αμερικανικό διαστημικό λεωφορείο και το αντίστοιχο σοβιετικό Buran) και από τον ανταγωνισμό στη συνεργασία, όπως στο διεθνή διαστημικό σταθμό.

O συνήθης ορισμός για το διάστημα είναι ότι αυτό αρχίζει 100 χμ (62 μίλια) επάνω από τη γήινη επιφάνεια. Οι Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιούν μερικές φορές ως όριο τα 80 χμ (50 μίλια). Οι διαστημικές πτήσεις διακρίνονται σε υποτροχιακές και τροχιακές. Όσον αφορά στις υποτροχιακές πτήσεις, στις 3 Οκτωβρίου 1942, με τον γερμανικό πύραυλο Α4 (ένα πρωτότυπο για τον πύραυλο V2 που χρησιμοποιήθηκε ως βόμβα εναντίον του Λονδίνου από την Ναζιστική Γερμανία), έγινε η πρώτη επιτυχής εκτόξευση ενός αντικειμένου στο διάστημα. Οι πρώτοι οργανισμοί που προωθήθηκαν στο διάστημα ήταν μύγες φρούτων και σπόροι καλαμποκιού σε έναν γερμανικό πύραυλο V2 που εκτοξεύθηκε τον Ιούλιο του 1946 από τις ΗΠΑ. Ένα επίτευγμα της πολιτικής ομάδας εξερεύνησης διαστήματος (Civilian Space eXploration Team, εν συντομία CSXT), στις 17 Μαΐου του 2004 ήταν η εκτόξευση του πυραύλου GoFast σε μια υποτροχιακή πτήση, την πρώτη ερασιτεχνική διαστημική πτήση. Στις 21 Ιουνίου του 2004, το SpaceShipOne έγινε το πρώτο ιδιωτικά χρηματοδοτημένο επανδρωμένο διαστημικό σκάφος.

Η επίτευξη κλειστής τροχιάς δεν είναι απαραίτητη για τα διαπλανητικά ταξίδια. Νωρίς τα ρωσικά διαστημικά οχήματα πέτυχαν ιδιαίτερα μεγάλα ύψη χωρίς να μπούνε σε τροχιά. Ο αρχικός προγραμματισμός της αποστολής Απόλλων περιελάμβανε επίσης μια άμεση προσέγγιση στο φεγγάρι, η οποία όμως εγκαταλείφθηκε αργότερα. Πολλά τηλεκατευθυνόμενα διαστημικά οχήματα, με προορισμό τους εξωτερικούς πλανήτες, χρησιμοποιούν την άμεση προσέγγιση και δεν μπαίνουν σε τροχιά γύρω από τη Γη πριν αναχωρήσουν.

Επειδή οι υποτροχιακές πτήσεις είναι εξ ορισμού σύντομες (λιγότερο από 1,7 ώρες), μια πιο μακροχρόνια αποστολή απαιτεί τροχιακή πτήση (με ελλειπτική ή κυκλική τροχιά), ή υπερτροχιακή πτήση (με παραβολική ή υπερβολική τροχιά). Επίσης, η τροχιακή πτήση απαιτεί πολύ υψηλότερες ταχύτητες από την υπερτροχιακή, μετατρέποντας την επίτευξή της σε τεχνολογική πρόκληση. Για αυτό οι τροχιακές πτήσεις είναι τόσο ουσιαστικές για τη διαστημική εξερεύνηση.